septima iamSeite: 12345
Marsilio Ficino: Briefe, 1489/93Marsilio Ficino, Briefe (1489/93) Zur Einrichtung der Edition: Die Orthographie wurde normiert, die Interpunktion dem modernen Gebrauch angepaßt und Abkürzungen kommentarlos aufgelöst. Drucke und Handschriften: b1 Basel, Heinrich Petrus 1561 b2 Basel, Heinrich Petrus 1576 b3 vide b1, liber de sole, cap. XIII, pag. 974sq. b4 vide b2, liber de sole, cap. XIII, pag. 974sq. fl7 Florenz, Antonius Mischominus 1493 g s. l. 1516, SUB Göttingen 4° Auct.gr.I,2742 l Leipzig, Wolfgangus Monacensis 1502 Laur.20 Florenz, Bibl. Medic. Laur., Malvern cod. 89 M München, Staatsbibl., clm 10781 n Nürnberg, Anton Koberger 1497 p1 Paris, Guillelmus Pelé 1641 p2 vide p1, liber de sole, caput XIII, pag. 998sq. St. Stuttgart, Landesbibl., HB XV 65 (Prov.: Italien 1492) str1 Straßburg, Johannes Grüninger 1508 str2 Straßburg, Johannes Grüninger 1509 t Tübingen, Ulrich Morhard 1547 v Venedig, Mattheo Capcasa 1495 v2 Venedig, Bernardinus de Vitalibus 1503 Epistola 1 M
Latin Text of Inter GravissimasHome Page for Calendar Reform Inter Gravissimas Kalendarii nuper restituti, pro festivitatibus S. R. E., suo tempore celebrandis divinisque ibidem officiis recitandis approbatio, et veteris kalendarii abolitio. Gregorius episcopus servus servorum Dei, ad perpetuam rei memoriam. I nter gravissimas pastoralis officii nostri curas, ea postrema non est, ut quae a sacro Tridentino concilio Sedi Apostolicae reservata sunt, illa ad finem optatum, Deo adjutore, perducantur. 1. Sane eiusdem concilii patres, cum ad reliquas cogitationes breviarii quoque curam adiungerent, tempore tamen exclusi, rem totam ex ipsius concilii decreto ad auctoritatem et iudicium Romani Pontificis retulerunt. 2. Duo autem breviario praecipue continentur, quorum unum preces laudesque divinas festis profestisque diebus persolvendas complectitur, alterum pertinet ad annuos Paschae festorumque ex eo pendentium recursus, solis et lunae motu metiendos. 3. Atque illud quidem felicis recordationis Pius V, praedecessor noster, absolvendum curavit at
Willibald. Pirckheimer an Eck CochläusBriefwechsel Eck - Übersicht Reformationsgeschichte Nr. 27 Willibald. Pirckheimer (1) an Eck Nürnberg Ende 1515 (2) Nürnberg StB Pirckheimer-Papiere 234 STROBEL, Beyträge 1, 493f; Pirckheimers Briefwechsel 2, 598ff Übersetz. OTTO, Cochläus 66; SCHNEID, Zinsverbot 677f Da mit beiden befreundet, möchte Pirckheimer zwischen Eck und Cochlaeus vermitteln, die, wie von einem bösen Dämon besessen, miteinander im Streit liegen. Cochlaeus fühlt sich von Ecks Äußerungen über ihn und seine Darstellung im Briefbericht über die Disputation in Bologna sehr gekränkt. Wenn Pirckheimer nicht einschritte, müßte Eck die Schrift » Consilium centenario « des Cochlaeus lesen, die dieser nach Nürnberg geschickt und in deren Vorwort er sich über Eck und das völlige Scheitern seiner Zinstheorie in Bologna geäußert hatte. So aber hat Pirckheimer die Drucklegung der für Eck sehr nachteiligen Schrift unterdr&
schule.inka.dePlinius - Brief 6,16 Übersetzung (A. Lambert) C. PLINIUS TACITO SUO S. (1) Petis, ut tibi avunculi mei exitum scribam, quo verius tradere posteris possis. gratias ago; nam video morti eius, si celebretur a te, immortalem gloriam esse propositam. (2) Quamvis enim pulcherrimam clade terrarum, ut populi, ut urbes, memorabili casu quasi semper victurus occiderit, quamvis ipse plurima opera et mansura condiderit, multum tamen perpetuitati eius scriptorum tuorum aeternitas addet. (3) Equidem beatos puto, quibus deorum munere datum est aut facere scribenda aut scribere legenda, beatissimos vero, quibus utrumque. horum in numero avunculus meus et suis libris et tuis erit. quo libentius suscipio, deposco etiam, quod iniungis. (4) Erat Miseni classemque imperio praesens regebat. Nonum Kal. Septembres hora fere septima mater mea indicat ei apparere nubem inusitata et magnitudine et specie. (5) Usus ille sole, mox frigida, gustaverat iacens studebatque; poscit soleas, ascendit locum, ex quo maxime miraculum illud c
Seite: 12345
|